Spotkania

Jesienią 1977 roku Janusz Krupski wraz z kolegami zaczął wydawać „Spotkania” – niezależne pismo młodych katolików. Obok niego pismo podpisywali Zdzisław Bradel, Wojciech Oracz, Józef Ruszar, Stefan Szaciłowski. Z pismem związany był Janusz Bazydło, współpracowali Jan Chomicki, Jan Stepek, Piotr Jegliński, Tadeusz Konopka .
Janusz Krupski, w podpisanym pseudonimem artykule wstępnym, sformułował cele polityczne środowiska „Spotkań”. Pisał: „ W oparciu o międzynarodową współpracę możemy dążyć do podstawowego dla nas celu, jakim jest niepodległa i demokratyczna Polska. Wolna Polska w Wolnym Świecie. Bez niepodległości narodów Związku Radzieckiego nie odzyskamy i nie utrzymamy własnej niezależności”.(O co chodzi?, „Spotkania” nr 1, 1977).
Na łamach „Spotkań” zamieszczano artykuły i wypowiedzi takich autorów, które nie mogły się ukazać w prasie oficjalnej, jak i specjalnie zamawiane takich autorów jak: księża Franciszek Blachnicki, Adam Boniecki, Henryk Gulbinowicz, Stanisław Małkowski, Tadeusz Styczeń, Józef Tischner, Ignacy Tokarczuk, Karol Wojtyła , a także Władysław Bartoszewski, Stefan Kisielewski, Stanisław Krajewski, Henryk Krzeczkowski, Jan Józef Lipski, Adam Stanowski, Jacek Woźniakowski. „Spotkania” charakteryzowały się otwarciem na dialog z przedstawicielami innych wyznań, a także z ludźmi niewierzącymi. Wyraźne było zainteresowanie redakcji  chrześcijaństwem w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Czechach i Słowacji, ale także w głębi ZSRR – opublikowano m. in. Zamieszczano dokumentację pontyfikatu Jana Pawła II. Opublikowano m.in. papieską encyklikę Redemptor hominis w języku czeskim (1980)
Janusz Krupski był jedyną osobą pozostającą w redakcji od początku do końca istnienia „Spotkań”, tzn. do numeru 35, wydanego jesienią 1988. Wielokrotnie uczestniczył w drukowaniu i kolportażu. Jego adres domowy podawano  jako adres redakcji. Przyczynił się do powstania serii wydawniczej Biblioteka „Spotkań”, w ramach której ukazały się m.in. „Wspomnienia z Kazachstanu” ks. Władysława Bukowińskiego, „Rozważania o moralności i przyczynach ucisku społecznego” Simone Weil, „Polski kształt dialogu” ks. Tischnera, „Wspomnienia starobielskie” Józefa Czapskiego. Z udziałem Janusza Krupskiego działał też w Lublinie w mieszkaniu Bożeny Wronikowskiej Klub Dyskusyjny „Spotkań”.  W latach 70.Janusz Krupski  był wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany przez milicję i Służbę Bezpieczeństwa.